Na maandenlang acties, cd verkopen, optredens her en der, ons verdiepen in de maskers van en de stad Venetië, en Venetiaanse muziek en kunst konden we gaan. Financieel was het gelukt! Iets wat voor onmogelijk werd gehouden, maar door heel veel steun van mensen die ons een warm hart toedragen, stonden we om 4.30 uur bij het gemeentehuis klaar om te vertrekken.Daarom dit reisverslag, met dank aan alle mensen die dit voor ons mogelijk hebben gemaakt!!!!
Onze cultuurreis van Kleijnkoor Noordwijk vertrok op zaterdag morgen 26 april.Bepakt en bezakt met kleding, maar ook alle voorbereidende informatie in onze hoofden, vertrokken we met Brouwer tours richting Charleroi. In de bus kregen we van reisleider Berend een reisboekje over Venetië, en van Herma bladmuziek die we tijdens het concert in Venetië zouden gaan zingen.
Op het vliegveld Charlois-Brussel in het vliegtuig naar Treviso, een van de vliegvelden bij Venetië.Voor een aantal van ons was dit heel spannend, een eerste keer vliegen en dan ook nog zonder je ouders is een hele ervaring en toch anders dan snelheid van de kermis.In Venetië lieten we auto’s bussen achter ons en stapten op de boot naar de jeugdherberg op Guidecca. Alles in Venetië gaat per boot of lopend door de smalle straatjes. Je moet goed ter been zijn en we hebben ons vaak afgevraagd waar gehandicapte mensen gelaten worden in deze stad. Vanuit onze jeugdherberg hadden we een prachtig overzicht over de stad… Kijkend op het paleis van de dogen, in de verte de San Marco, waar we meteen de eerste avond al over het plein liepen. Wat een enorme drukte. Berend had ons al verteld dat we de eerste dag de toeristische uitstapjes zouden zien , en de dag erna allerlei rustiger plaatsen in Venetië zouden gaan bezoeken. En, wat voor ons lastig was….handjes op de rug…..nog geen souvenirs kopen….daar komt alle tijd voor op dinsdagmorgen. Lopend vanaf de San Marco door de drukke winkelstraten naar de Academia brug naar de wijk Dorsoduro, de studentenwijk van Venetië waar ook de laatste grote gondelbouwer was…..en toen op de kade van Zattere echt Italiaans eten. Oversteken met de Vaporetto en dan…..slapen!!!!! Daar was iedereen wel erg aan toe na deze lange intensieve dag.
Zondag 27 april; Al weer vroeg in de benen, om 8 uur gewassen en aangekleed. Schitterend weer en met 35 mensen op stap. Weer op de vaporetto en met uitleg van Berend de verschillende kerken, de brug der zuchten en steegjes achter het San Marco gebied bekeken; het gebied Castello. Uitgekomen bij Santi Giovanni e Paolo, een enorme kerk in de volksmond San Zanipolo genoemd. De kerk wordt als een van de grootste Gotische kerken van Venetië beschouwd. Er was een korenfestival binnen, maar het mooie weer buiten trok en we dronken een welverdiende cappuccino op een terras …..wat is dit toch heerlijk in Italië. En toen weer door op een kleine Campo ( pleintje) ons repertoire gerepeteerd, en ook de mannen die als begeleiding meegingen en een aantal meerminnen hebben een muzikaal aandeel in onze optredens gekregen. ( doem de doem de doem de doem). Een aantal mensen bleef staan kijken en dit aantal groeide waarna ons repeteren uitmondde in een kort optreden op straat. Ons Italiaanse liedje bleek een hit te zijn, aangezien veel Italianen dit kennen als kinderliedje en mee konden zingen ( ma come balli bella bimba). Ook een arrangeur die toevallig stond te luisteren gaf zijn kaartje om mogelijk samen te werken in de toekomst. Hierna op naar het campo Santa Maria Formosa…waar we ons eerste officiële “opstraatzingprogramma” brachten. Heerlijk en steeds meer luisterende mensen die ook nog een flink duitje in het zakje deden zodat we daarna een heerlijk pizzapunt konden kopen van ons eigen verdiende geld. Terug in de jeugdherberg konden we even relaxen en optutten voor het concert die avond. Eten op de kade bij de herberg en weer met de vaporetto naar de San Nicolo de Tolentini, een 17 e eeuwse kerk valk bij piaza Roma. Het meest bizarre concert ooit. Je zegt als musicus altijd dat je voor 2 of 100 mensen moet kunnen musiceren, en dat moesten we hier waar maken. Van Jaco’s orgel bleken alle witte toetsen de werking van de zwarte te hebben, de cello van Ascon maakte enorme glissandi door het vocht en de kou en wij zongen voor 15 Nederlandse begeleiders en 2 Italiaanse vrouwen die daarvoor de mis hadden bijgewoond. Gelukkig werd alles in het engels aangekondigd door ons, vertaald in het Italiaans door Francesca die ons tijdens dit concert begeleidde en bemiddelde naar de pastoor van de kerk!!! Buiten gekomen hebben we hier hartelijk om gelachen , want …..we hebben toch maar mooi een concert gegeven in Venetië en de cello en de elektronische piano niet voor niets in dit land gevoerd. Terug naar de vaporetto en een prachtige rondvaart door de Canal Grande. Zingend, vrolijk en tot groot plezier van een aantal mensen op de boot, maar ook tot grote ergernis van een aantal Italianen (en begeleiders) die het zingen nu wel zat waren. Op naar de herberg , maar niet voordat we bij iovanni een echt Italiaans ijsje aten van ons eigenverdiende geld ……en……….slapen ( over het algemeen)
Maandag 28 april Al weer vroeg in de benen; om 8 uur gewassen en aangekleed, Schitterend weer en met 35 mensen op stap. Het is een wonder dat zoveel mensen kunnen ontbijten ,douchen en ook weer opgewekt op tijd klaar staan om de stad weer in te gaan. We prezen de inzet van iedereen en stapten weer op de vaporetto. Lekker rustig en een flinke vaart naar de begraafplaats van Venetië: de Cimitero, genaamd San Michele. Beroemde schrijvers en kunstenaars liggen hier begraven zoals de componist Igor Stravinski en zijn vrouw Vera. Wat ons vooral opviel is de enorme (plastic) bloemenzee op de graven, het maakte samen met alle fotootjes op de graven de begraafplaats vrolijk in de zon. Terug naar de vaporetto en richting het eiland Murano, beroemd om haar glaskunst. We bekeken een glasblazerij, hetgeen meer een glastrekkerij was. We hadden anderhalf uur de tijd om Murano te bekijken. Dit keer geen handjes op de rug , maar het geld brandde ons in de zak op al die pracht en praal aan glas te kopen of…..heerlijk te lunchen voor diegene die al genoeg glas thuis hadden staan. Terug in Venetië stapten we uit in de wijk : Canareggio. Allereerst weer repeteren in de zon bij de kerk: madonna dell’orto, gewijd aan de heilige Christoffel , de beschermheilige van de reizigers. Sommigen van ons gingen de kerk in, anderen hebben heerlijk in de zon gelegen en kleur opgedaan, daarna op zoek naar het Campo Ghetto. In 1516 besloot de raad van tien dat alle joden op dit eilandje moesten wonen. Het gebied werd Ghetto genoemd, naar een gieterij (geto)in de stad. De enige beroepen die de joden mochten uitoefenen waren: textielhandelaar,geldschieter en arts. Hierna werd deze naam aan alle joodse enclaves in de wereld gegeven. Op zoek naar een plek waar we weer op straat konden zingen en waar kan dat beter dan in de “strada nuovo” Een van de drukke winkelstraten (handen op de rug en alvast kijken naar souvenirs). Ons diner bij elkaar verdiend en veel succes gehad. Een leuke show in het midden van Venetië en dan weer lopen…. lopen …..lopen….richting Rialto brug en dan op de vaporetto naar ca’Rezzonico, in de wijk Dorsoduro. Een wel heel bijzonder plein; Campo Santa Margherita, met veel studenten, restaurantjes met schemerlanpen en Italiaans eten. Heerlijk gegeten en natuurlijk……ook weer opgetreden voor ons restaurant. Alle bedankjes en cadeautjes uitgewisseld en een lied gezongen voor de begeleidersop de wijze van ons vertrouwde Italiaanse kinderlied. Toen terug naar Giovanni die speciaal voor ons zijn ijszaak weer opendeed om op de terugweg naar huis nog echt Italiaans ijs te eten. En dan……slapen.
Dinsdag 29 april Al weer vroeg in de benen; om 8 uur gewassen en aangekleed, schitterend weer en met 35 mensen op stap. Dit maal met koffers, piano , cello en geluidsinstallatie op weg naar piazza Roma waar we in het park alle spullen stalden. Een aantal oppassers voor de spullen en dan …..eindelijk op zoek naar al die cadeautjes voor thuis, voor jezelf en ……..tastbare herinneringen zoeken. Gelukkig vonden we dan die ene verlichte gondel en konden allemaal tevreden op de bus stappen naar het vliegveld. Daar een enorme verrassing: Het vliegtuig had 2 en een half uur vertraging, waardoor we nog veel langer dan gepland in Venetië bleven, jammer genoeg wel in de luchthaven. Weer spanning en sensatie in het vliegtuig bij stijgen en dalen ,maar ook vooral veel snurkgeluiden van alle vermoeide maar voldane reizigers. Om 0.45 uur met potjes vet en bleke snuiten aangekomen in Noordwijk en kussend, naar Italiaans gebruik afscheid van elkaar genomen , alsof we maanden waren weggeweest. Realiserend dat deze droom maar 4 Dagen heeft geduurd….een ongelooflijke ervaring voor zowel koorleden als begeleiders.
Follow Us!
Recente reacties