Hoe bereid je je voor op een concert? Op koorkamp naar Vlieland natuurlijk! 22 oktober was het dan zover: we gingen op reis naar het waddeneiland Vlieland.

Om 6.00 uur s’ochtends stonden we allemaal vol spanning(en slaap) te wachten tot we vertrokken naar Harlingen. Natuurlijk moest de stress nog wat worden opgehoogd door een auto die een afslag had gemist. GeGtuurlijk moest de stress nog wat worden opgehoogd door een auto die een afslag had gemist.lukkig waren we allemaal om 9.00 uur compleet op de boot. Het begin van de reis over de Waddenzee verliep heel rustig, alleen op het einde hadden we wat ‘turbulentie’. Eenmaal op Vlieland was ik blij weer vaste grond onder mijn voeten te hebben.

Een kleine teleurstelling stond ons te wachten toen we bij de boerderij kwamen: we mochten er nog niet in. Daarom liepen we naar het duin en werd er een nummer in gestudeerd, namelijk: ‘Alles kan’, uit ‘Mary Poppins’.

Daarna mochten we de boerderij in, en had je kans om een lekker bedje te bemachtigen.

Ondertussen was de leiding al weer druk aan de gang geweest en stond er beneden warme chocolademelk klaar. Het was tijd om de knuffeltraditie inhoud te geven. Iedereen had een knuffeltje met een wens ingepakt, en jou knuffeltje belandde bij iemand anders, en diegene moest jouw wens vervullen(bijv. een kopje thee, of een lekkere massage). En dan gingen we rond de piano zingen. De tijd vloog, en al snel stond het avondeten alweer klaar. Daarna gingen we weer naar boven om warme kleren aan te trekken, want we gingen naar het strand lopen. Daar stond een terreinwagen ons op te wachten en daarmee reden we langs de zee tot het donker werd. We kwamen bij een kampvuur. Daar gingen we allemaal omheen zitten zingen en Manon en Laura speelden gitaar.

Om 11uur gingen we film kijken, ‘as it is in heaven’, en om aan te geven hoe moe iedereen was: 5 mensen van het koor hebben deze film helemaal afgezien. De rest ging na een tijdje lekker zijn bed in.

De tweede dag stonden we fris op met de warming up van Ellen. En er moest natuurlijk gezongen worden en begonnen we aan een lied van de Sint Nicholaas Cantate.

Eenmaal uitgezongen was het tijd voor de filmopdracht.

Omdat het thema van dit jaar film is, had Herma een bijpassende opdracht verzonnen: je werd in groepjes gedeeld, kreeg een thema, filmcamera en hop, maak een filmpje van ongeveer 5 minuten.

Iedereen was al snel goed op weg en na hevig overleg verlieten we allemaal met ons groepje de boerderij. Mensen ondervragen, naar de begraafplaats, de supermarkt, op de dijk, alles kwam voorbij.

Toen iedereen uitgefilmd was stond er alweer een heerlijke lunch klaar. Daarna was er voor iedereen tijd om de winkelstraat onveilig te maken, of de film van de vorige avond opnieuw te kijken. Natuurlijk moest er ook nog even gezongen worden. ‘De winnaar krijgt de macht’, ‘Sint Nicholaas Cantate’, alle soorten muziek vlogen voorbij. Na het avondeten keken we alle filmpjes van die middag terug, en ik moet toegeven dat er écht mooie dingen waren gemaakt. Om het thema van dit jaar nog eens te verduidelijken gingen we weer een film kijken: Dead Poets Society, de tweede top film van dit weekend. Allebei geen makkelijke, en zeker geen vrolijke, maar wel twee hele mooie films.

Ja, en daar was dan het moment om los te gaan in het café, of met de thuis overgebleven leiding een partij te sjoelen.

Nog half slapend begonnen we aan de allerlaatste dag. Douchen, ontbijten, inpakken en natuurlijk buiten de warming up van Ellen.

Daar, buiten op de dijk(in de wind) zongen we ook nog wat liedjes en werden we gefilmd. Kijkend over het wad keek ik terug op dit weekend, en hoe! IK heb genoten van alle gezelligheid, lol met de meiden en natuurlijk het muziek maken met elkaar. Ook wil ik de leiding en Herma bedanken voor de ontzettend goede zorg. Ik zal dit weekend niet snel vergeten en ik kijk uit naar de volgende trip met het kleijnkoor!